Sprężone powietrze wytwarzane przez kompresor
jest, obok energii elektrycznej, zasadniczym medium
umożliwiającym działanie unitu stomatologicznego. Sprężonym
powietrzem napędzane są turbiny i mikrosilniki powietrzne,
zasilana jest strzykawko-dmuchawka oraz układ chłodzenia
i spray'u w końcówkach. Dlatego bardzo ważna jest przy
tym czystość powietrza zasilającego (brak wilgoci i
innych zanieczyszczeń)
Obecnie do zasilania urządzeń stomatologicznych sprężonym
powietrzem używane są wyłącznie kompresory
bezolejowe (ang. oilless compressor) .
Ciśnienie dostarczanego sprężonego
powietrza powinno zawierać się w granicach 5-8 bar.
Wydajność źródła sprężonego powietrza na jeden unit
wynosi co najmniej 60 litrów na minutę przy ciśnieniu
5 bar (niektóre unity wymagają większej wydajności).
Zatem w gabinecie wielostanowiskowym potrzebne jest
urządzenie o wydajności odpowiednio większej. Rozwiązaniem
w tym przypadku może być jeden duży kompresor o wymaganej
wydajności. Można też zastosować np. dwie mniejsze
sprężarki.
Kompresory stanowią źródło hałasu. Dlatego wygodnie
jest umieścić je w oddzielnym pomieszczeniu. Większość
producentów oferuje też obudowy wyciszające, umożliwiające
montaż kompresora w gabinecie.
Każda sprężarka posiada zbiornik powietrza ,
który również decyduje o gabarytach urządzenia. Spotykane
są zbiorniki
o pojemności 5 litrów, 10, 20 i większe.
Bardzo ważna jest właściwa eksploatacja kompresorów.
Powietrze zasysane przez sprężarkę nie może być zapylone.
Należy okresowo wymieniać filtr powietrza.
Podczas pracy sprężarki powstają skropliny (wskutek
zmian ciśnienia i różnicy temperatur). Gromadzą się
one zarówno w zbiorniku powietrza jak i w instalacji
zasilającej unit. Każdy kompresor posiada zawór
spustowy w
zbiorniku powietrza. Należy go okresowo otwierać i
usuwać nadmiar
skroplin. Nieusuwane skropliny gromadzą
sie w zbiorniku powietrza, co powoduje zmniejszenie
jego pojemności, a przez to częste załączanie kompresora
prowadzące do jego szybszego zużycia. Zawilgocone sprężone
powietrze bardzo niekorzystnie wpływa na żywotność
końcówek Elementami polepszającymi jakość powietrza
dostarczanego do unitu są odwadniacze (montowane
z obu stron instalacji powietrznej: przy kompresorze
i przy doprowadzeniu przyłączy do unitu) oraz osuszacze
powietrza.
Zasilanie kompresora najczęściej z sieci 230 V z bolcem
ochronnym. Kompresory o znacznej wydajności wymagają
zasilania trójfazowego 400 V.
Instalacja powietrzna, w zależności od odległości i
miejsca ustawienia kompresora, może być wykonana z
przewodów elastycznych lub z rur sztywnych prowadzonych
pod podłogą lub na wierzchu.
